30. Rozkosz czy przekleństwo? [+18]

źródło pierwotne: johncoulthart.com

I'm gonna be released from behind these lies

And I don't care whether I live or die

And I'm losing blood, I'm gonna leave my bones

And I don't want your heart, it leaves me cold

I don't want your future

I don't need your past

One bright moment

Is all i ask

I'm gonna leave my body
(moving up to higher ground)

I'm gonna lose my mind
(History keeps pulling me down)

Florence + the Machine - Leave my body

Asertywność. Wiecie czym jest? Według Słownika PWN człowiek asertywny to: Umiejący otwarcie i jednoznacznie wyrażać swoje potrzeby, uczucia i opinie. Pitu pitu. Większości asertywność kojarzy się po prostu z umiejętnością odmawiania. To cholernie przydatna umiejętność, której niestety brakuje wielu osobom, w tym i mnie. Wiecie jak to jest, mózg jakoś się broni, ale alkohol krzyczy, że trzeba to zrobić. Penis też to krzyczy, gnój pieprzony. Choć wiem jak to się skończy, ważniejsza w danej chwili jest żądza i jej zaspokojenie. Człowiek się namacha dla kilku sekund rozkoszy, chwilę jest miło i przyjemnie, a później zostaje tylko ta gorzka pigułka. Narzekaliście na brak seksu we wpisach? Dzisiaj to nadrobię, ale nie wiem czy to będzie takie przyjemne.

Podobno faceci cały czas myślą o seksie - non stop, co siedem sekund. Oczywiście to kompletna bzdura, amerykańscy naukowcy dowiedli, że z równą częstotliwością myślimy też o jedzeniu i spaniu. Z pewnością są wyjątki, jak we wszystkim, ale nieprawdą jest to, że faceci bez przerwy myślą tylko o pipkach i siusiakach. Jednak myślą często. Do chwili, gdy zrobią sobie dobrze w łazience albo przy komputerze, wtedy na jakiś moment żądza opuszcza ich ciało. Zawsze łatwiej jest się umówić na seks w dniu, w którym jeszcze się nie oglądało filmów dla dorosłych. Stało się to w poniedziałek, akurat siedziałem po zajęciach u koleżanki, byłem już po piwie i niemałej dawce wina. Pisał do mnie od jakiegoś czasu chwaląc bloga, miło się rozmawiało, od kilku dni próbował wyciągnąć na spotkanie. Do siebie, więc z góry wiedziałem, że będzie to seks-randka.

Seks-randka to spotkanie, w którym jeden zaprasza drugiego do siebie. Na film, na piwo, na zwykłą pogadankę. Nie mówicie o tym otwarcie, ale przeczuwacie, jak się skończy, wystarczy fakt, że to spotkanie odbędzie się w mieszkaniu jednego z Was, a głównym jego składnikiem będzie alkohol. Dwa penisy w połączeniu z procentami co prawda nie muszą, ale bardzo często lądują razem w łóżku. Bo można. Bo macie pod nosem ciało drugiego faceta. Bo może nie myślicie o seksie non stop, ale wystarczająco często, by być napalonym przez cały czas, do chwili orgazmu. To takie łatwe, takie... możliwe. Kto mi zabroni? Miałem takich seks-randek już wystarczająco wiele, by wiedzieć, co robić i jak działać, by osiągnąć swój cel. Musi być film, tak jak był w poniedziałek. Film, bo wtedy można siedzieć lub leżeć obok siebie, a od tego już tylko krok do zabawy. Musi być alkohol, byśmy obaj stali się bardziej odważni. By on bez zażenowania zaczął się dobierać i bym ja nie miał żadnych zahamowań, bym nie kazał mu przestać.

Zanim wsiadłem do trolejbusu, napisałem koleżance w jaki numer wsiadam, o której i na którym przystanku wysiadam, tak dla bezpieczeństwa czy może ułatwienia pracy policji w razie czego. Przyjechałem, odebrał mnie na przystanku, wyglądem nie rozpalił do czerwoności, ale wiedziałem, co mnie czeka. Wystarczył fakt, że to duży facet. Ogromny kawał ciała, który może się na mnie położyć. U niego spaliliśmy po jednej fajce, nalał mi jakiegoś słodkiego piwa. Po krótkiej gadce typu blebleble, którego nawet nie słuchałem, tylko grzecznie odpowiadałem jakimiś półsłówkami, zapytałem o horror, o którym wcześniej mówiliśmy. Ściągnął, zgrał na pendrive'a i podłączył go do płaskiego telewizora. Od razu zasugerował, żebyśmy się położyli na rozłożonej wersalce, bo przecież wygodnie (i zdecydowanie łatwiej będzie przejść do rzeczy). Położyliśmy się, ale tak całkiem aseksualnie, leżeliśmy po prostu obok siebie. Po dłuższej chwili wstałem, w cwany sposób przechodząc nad nim, więc i niby niechcący smyrając po udach, upiłem kilka łyków piwa i wróciłem na swoje miejsce, a wtedy już swobodnie zasugerował, bym się do niego przytulił.

Horror był nudny jak flaki z olejem, mało straszny, ale co zabawne, umyślnie udawałem, że czegoś się tam boję, więc tak teatralnie zakrywałem oczy, na co on oczywiście musiał mnie mocniej objąć, często też zaczynając masować po ramieniu czy po włosach (tego nienawidzę, namęczę się w domu, a oni zawsze muszą mi spieprzyć tę fryzurę). Niestety nie obejrzałem tego filmu do końca, bo nagle postanowił odwrócić się do mnie, a że to duży facet, zasłonił mi cały telewizor. Leżeliśmy tak przez chwilę wtuleni, aż uznałem, że minęło wystarczająco wiele czasu, byśmy mogli przejść do rzeczy, więc się poruszyłem nieznacznie i po chwili przeszedł do akcji. Pocałunki mnie rozczarowały. Wiecie, dobrych całuśników mogę rozpoznać po moich ustach, które po wszystkim są czerwone, wręcz wymęczone, a jeśli koleś nie potrafi całować, wyglądają normalnie. Po dobrym partnerze do pocałunków potrzebujecie maści witaminowej, po złym - nowych wspomnień. To takie frustrujące, całe życie myślałem, że wszyscy potrafią się całować, a tu niektórzy w ogóle nie opanowali tej sztuki i sam przez nich głupieję i tracę orientację. Też nabieram tej niezdarności, więc całujemy się jak takie dwie ryby, które tylko otwierają usta i się nimi ocierają, bo mój język, choćby i wysunięty i próbujący działać na obcym terytorium, trafia na pustkę. Znacie to? Cholernie irytujące.

Wreszcie nadszedł ten moment zdjęcia górnej części ubrań, co jest tylko wstępem do dalszej zabawy. Czasem to może być takie namiętne, szybko zdejmujemy z niego koszulę, on zdejmuje naszą, cały czas się całujemy... a gdy całowanie nie wychodzi, to wszystko później jest takie nieporadne i dupa blada. Pocałunki podstawą udanego seksu? I wreszcie następuje ta moja ulubiona część, osiemdziesiąt kilo ląduje na mnie. Wiele razy pytali mnie, czy na pewno tego chcę, bo przecież jestem taki drobny, jeszcze się uduszę. Nie powiem, parę razy miałem problemy z oddychaniem, ale zazwyczaj nie zwalają się na mnie jak bezmyślna kłoda, więc ten problem rzadko występuje. Odważniejsi i bardziej rezolutni przytrzymują mi ręce nad głową, romantyczni przesuwają własnymi po moim ciele, pierdoły po prostu się nimi opierają o łóżko. Bez względu na te dodatki, ciężar ciała jest cholernie przyjemny. Aktywni może mają inaczej i lubią mieć to ciało pod sobą, nie wiem.

Teraz przypomniałem sobie o ocieraniu. Pamiętam, że bodajże w filmie Stosunki międzymiastowe była taka parka, która szczytowała tylko po ocieraniu. Facet kładł się na żonie, robili to na stole albo gdziekolwiek, ocierali miejscami intymnymi i już, po wszystkim. Nie pamiętam teraz dokładnie, dlaczego to robili, może z braku czasu, bo mieli dzieci? W każdym razie nie rozbierali się, robili to na szybko, taki fast sex. Ocieranie bywa bardzo przyjemne, często występowało w trakcie moich seks-randek i bynajmniej to nie była jedyna forma zabawy. Jednak polecam wersję w ubraniu. Sucha skóra ocierana o cudzą suchą skórę w tamtym miejscu może wywołać jedynie nieprzyjemne wrażenie, że ktoś trze o nas kauczukiem.

Wróćmy jednak do mojego olbrzyma. Jak pisałem, niemrawe pocałunki spieprzyły wszystko. Nie było fajerwerków, piorunów, tej zadyszki i spływającego potu. Miło, blisko, ale tak bez tego... wrrr. Możecie sobie zadać pytanie, dlaczego tak śmiało o tym piszę. W końcu facet może się tym chwalić na prawo i lewo... ale wiem, że nie zrobi tego. Po pierwsze - poinformował mnie jeszcze podczas rozmowy na Fellow, że ma faceta. Po drugie - istnieje coś takiego jak zasada małego penisa. Wystąpiło to w nieco innej formie w filmie Służące, gdzie tytułowe kobiety pisały z dziennikarką książkę i umieściły w niej jedną istotną informację o wrednej pindzie, która znęcała się nad jedną z nich. Wiedziały, że gdy książka zostanie opublikowana, będą miały przesrane, jeśli ktoś się dowie, że to one ją napisały. Z tą jedną informacją miały pewność, że owa wredna suka zrobi wszystko, byle tylko przekonać każdego, że to nie jest o tym mieście, że to nie jest o niej. A zasada małego penisa? Działa identycznie. Wymyślona chyba przez amerykańskiego dziennikarza lub pisarza po kilku aferach, gdy ktoś się obruszał, że o nim napisał. Ten facet, z którym spotkałem się dwa dni temu, mógłby się przechwalać tymi kilkoma chwilami ze mną, ale tego nie zrobi, ponieważ wtedy wszyscy by się dowiedzieli o jego męskości, która po pocałunkach była jeszcze bardziej miażdżącym rozczarowaniem.

źródło pierwotne: pinterest.com

Och, spokojnie, tak daleko nie zaszliśmy, ale gdyby - możecie być pewni, że wyglądałoby to dokładnie tak, jak na tym zdjęciu. Nie przechwalam się, ale obcowałem z wieloma penisami. Były różne, jak ci faceci. Czasem krzywe w bok, uniemożliwiające normalną zabawę ustną, czasem krzywe w dół, jak kran. Grube i krótkie, grube i długie, wręcz olbrzymie. Niewielkie albo idealne. Ale czegoś takiego jeszcze nie widziałem. Pierwsza myśl - pewnie jeszcze mu nie stanął... no ale stanął. Niewielkie ujście, za to zbiornik ogromny - serio, jego jądra były tak ogromne, że nie mogłem ich objąć jedną dłonią. Za to kuśkę już mogłem. To dopiero frustrujące, złapiesz taką dłonią i już, nie możesz nią nawet poruszyć w górę czy w dół, chyba, że chwycisz dwoma palcami. Jakbym miał mało porażek na koncie w ostatnim czasie.

Być może widział brak mojego zapału, być może samo to jakoś wyszło - ale nie zaszliśmy daleko. Gdy sam chciałem rozpiąć mu spodnie, jakoś tak mnie zawrócił do twarzy, może bojąc się mojej reakcji na ten kuriozalny widok, który był schowany pod rozporkiem, nie wiem. W każdym razie dwa ciała, jedno na drugim, później obok siebie. I dłonie. To dopiero fast sex. A przynajmniej byłby, gdyby nie to, że należę do osób, które mogą długo, bardzo długo. Bywało frustrujące przy pięciominutówkach, ale nauczyłem się to lubić. Niestety wciąż bywa męczące przy umiejętnościach niektórych facetów. Jak z całowaniem, myślałem, że wszyscy potrafią zrobić loda albo umiejętnie kogoś zadowolić dłonią. Wielokrotnie musiałem się rozczarować.

Nieschowane zęby i nieporadne ssanie doprowadzające do bólu, nie rozkoszy. Ocieranie dłonią w sposób zbyt szybki lub niewprawny, co mogło po sobie zostawić co najwyżej otarcia, nie orgazm. Doszedłem do wniosku, że seksu jednak powinni uczyć w szkołach średnich. Najwidoczniej to nie przychodzi samo, trzeba się tego nauczyć. Tylko dlaczego ja muszę być królikiem doświadczalnym? A może jednak tego się nie da nauczyć, po prostu to się umie albo nie, muszę o tym poczytać. Kiedyś w trakcie takiej zabawy ustnej usłyszałem od faceta komplement, że jednak to prawda, że kto potrafi się całować, potrafi dobrze zadowolić ustami. Ile w tym prawdy, a ile chęci bycia miłym? Skłonię się jednak ku pierwszej opcji, w końcu częściej kazano mi przerywać, bo byli tuż-tuż, to dopiero największa pochwała umiejętności łóżkowych. No, ale koniec tego samozachwytu.

Próbował, męczył się, prawie zaczynał sapać. Mi wystarczyło kilka razy potrzeć dwoma palcami i nawet nie wiedziałem, gdy doszedł, bo ani nie stęknął, ani kropel nie poczułem, dopiero po chwili je wymacałem. Mogłem leżeć i patrzeć na sufit długo jeszcze, myśleć o niebieskich migdałach albo zastanawiać się, co nowego wydarzy się w obecnie oglądanym serialu, a on biedny machał i machał. Musiałem więc dosłownie wziąć sprawy w swoje ręce. Położył się na powrót przy mnie, kiedy to ja dla odmiany zacząłem pracować. Kilka razy próbowałem sobie wyobrażać, że robię to z kimś innym, że obok leży jakiś przystojniak, ale to chyba bzdura wyssana z palca. To nigdy mi się nie udało. Wyobrażałem sobie, że leży na mnie znany aktor albo jakiś przystojny facet gdzieś ostatnio widziany, to nic nie dało, za każdym razem wiedziałem, że obok jest on, ten facet z seks-randki.

Co z uczuciami? Oczywiście żadnych nie było. Przez całe to spotkanie. W trakcie rozmowy myślałem sobie - dobra, miejmy to z głowy, pogadaj chwilę o pierdołach, które mnie nie obchodzą, obejrzyjmy film i działaj. A gdy do działania doszło - jakieś tam podniecenie i tyle. Chęć zmacania, chęć bycia zmacanym. Przyjemna świadomość, że obok jest drugie, ogromne ciało należące do dorosłego faceta. Podobno u kobiet w trakcie stosunku wydziela się jakiś hormon odpowiedzialny za przywiązanie, po którym zadają sobie różne pytania - czy on zadzwoni, czy mu się spodobała. U facetów tego nie ma, robimy swoje i szlus. Gdy wreszcie doszedłem, sam niestety, bo on nie potrafił mnie zadowolić, przyszedł ten wyrok. To trochę takie zgubne... uprawiamy seks, chcąc dojść na skraj rozkoszy dzięki drugiemu facetowi, a gdy przychodzi ten moment, nic do niego nie czujemy. Wraz z wytryskiem ucieka gdzieś wszystko, co nas przywiodło do jego łóżka. W tamtej chwili chciałem się teleportować do domu. Chciałem, by przestał istnieć. By mnie już więcej nie dotykał.

To taka mała kara za to spotkanie, bo przecież za dużo przyjemności miałem tego wieczoru. Muszę swoje przecierpieć po tym wszystkim, gdy już osiągnę swój cel. Muszę jeszcze przez chwilę z nim poobcować. A on jak zwykle musiał się przytulić, musiał mnie jeszcze raz pocałować. Gdy mijaliśmy się w drodze do łazienki (chyba najgorszy, najbardziej fizjologiczny moment w takich sytuacjach), musiał mnie złapać w pasie i przyciągnąć do siebie. A ja byłem jak kukła, pusta w środku. Gdy szybko się ubrałem, zrobił to ponownie, a ja znów - nic. Gdy w kuchni zapaliliśmy po raz ostatni, on siedział przy stole, a ja stałem obok, niefortunnie, bo znów mógł się do mnie przyklejać. Ciekawy jestem, jak ludzie to robią, że wychodzą z siebie, że patrzą na całe zdarzenia z boku czy z góry. Choć może to właśnie było to? Nic nie czułem, poza obrzydzeniem. Do siebie, do niego. Nie mogłem na niego patrzeć, jak najszybciej chciałem umyć zęby i skoczyć pod prysznic.

Odwiózł mnie kulturalnie do domu - tu pojawi się ukochane imię Mikołaj. Chłopak spaczył mi myślenie, ciągle wysyłał mi samochody, które miałem oceniać i mówić, czy mi się podobają. Zawsze byłem z osób, które samochody oceniają po kolorach, a teraz przez niego rozglądam się za nimi na ulicy i przyglądam się im jak jakiś hetero. I przez jego możliwości materialne wysoko postawił poprzeczkę, zacząłem innych facetów oceniać na podstawie ich aut... ale mniejsza. Olbrzym, jakżeby inaczej, miał olbrzymie auto. Marki nie pamiętam, ale spodobało mi się. Gdy jechaliśmy, w radiu leciała piosenka Imany - You will never know. Nie wiedzieć czemu znów pomyślałem wtedy o Mikołaju, co jest małą groteską, bo on właśnie jako pierwszy facet w moim życiu wiedział co czuję, wiedział aż za dużo.

Gdy dojechaliśmy, miło się pożegnałem. Powiedział - do zobaczenia. A moja myśl? Chyba żartujesz, nie ma nawet takiej opcji. Wysłał mi potem dwa smsy, tradycyjne podziękowania i informację, że zostawiłem zapalniczkę. Trochę mi jej szkoda, miałem ją całe lato, miła pamiątka po moich próbach otwierania piwa. Napisał też na Fellow, ale tej wiadomości nie odczytałem. I napisał nad ranem. A potem znów. Potwór ze mnie, wiem. Sam sobie tym zaszkodziłem. Mam takie myślenie za każdym razem, po każdej takiej przygodzie. Cholernie tego żałuję, ale potem mija trochę czasu, pojawia się ktoś nowy i... nie umiem odmówić.

Nie umiem się oprzeć. Kolejny penis do kolekcji. Kolejny facet. Krótkotrwała pociecha z terminem ważności albo jak bomba zegarowa, która nie wybucha. Dochodzę podwójnie, bo seksualnie i do końca znajomości. Jakie na to lekarstwo? Zakochać się? Pamiętam ostatnią scenę pewnego filmu. Nie podam jego tytułu, bo zrobię spoiler - jeśli nie oglądaliście, nie będziecie wiedzieli, o którym mówię. Pewna kobieta uprawiała seks z wieloma mężczyznami. Ale był jeden, który ją rozdziewiczył (w moim przypadku to akurat bez znaczenia), zakochała się w nim. Przez wiele lat spotykali się przypadkowo, on miał inną, ona miała innych, ale w końcu po latach to zrobili po raz drugi. Przez cały czas był obecny w jej marzeniach i fantazjach, aż wreszcie to się stało. Po wszystkim się rozpłakała i powiedziała: Nic nie czuję. Tego najbardziej się boję. Że nawet gdy pojawi się ten jedyny, ja w takich chwilach nadal nic nie będę czuł, że to nigdy nie da mi tego, co daje wszystkim. Nawet mimo mojego ulubionego cytatu z tego samego filmu: The secret ingredient to sex is love.